Alfred Kärcher was één van die uitvinder- ondernemers die Wurtemberg sinds het begin van de industrialisering zo talrijk voortgebracht heeft. Hun lijst is lang – zij reikt van Robert Bosch over Gottlieb Daimler tot graaf Zeppelin. Zij vochten met grote ijver en inzet voor de verwezenlijking van hun ideeën.
Een voormalige medewerker ziet hem met een terugblik als volgt: “Wanneer Alfred Kärcher in zijn element was, wanneer het om experimenten ging, dan was de atmosfeer opwindend. De man was niet te stoppen, hij had voortdurend nieuwe ideeën.”
Begin de dertiger jaren specialiseerde Alfred Kärcher zich op de constructie van
warmeluchtblazers, of beter gezegd het smelten van zout die met heetwaterspiralen verhit werden. Na diverse experimenten ontstond een verharde
oven voor lichte metalen de zogenaamde “Kärcher-zoutbadoven”. Tot 1945 werden
daarvan 1.200 exemplaren gemaakt.
Alfred Kärcher zou de vruchten van zijn grote uitvinding niet meer oogsten. De bedrijfschef stierf op 17 september 1959 op de leeftijd van 58 jaar aan de gevolgen van een hartaanval: hij liet zijn vrouw Irene, de negenjarige zoon Johannes en de driejarige Susanne achter.
Van het verwarmingsapparaat tot de hogedrukreiniger
"Warmte uit Winnenden/een bezoek bij de firma van Alfred Kärcher, fabrikanten van warmeluchtblazers” – zo luidt de kop van een artikel dat in november 1960 in het tijdschrift “Remstal” verscheen. De tekst van het bericht is duidelijk: “De
firma Alfred Kärcher had zich bijna uitsluitend gespecialiseerd in de ontwikkeling, de fabricage en de verkoop van warmeluchtblazers . Daarnaast werden de eerste hogedrukreinigers geproduceerd.”
Volgens een beschrijving van de firma uit het jaar 1940 blijkt dat de machinefabriek Alfred Kärcher uitgegroeid is van een klein tot een omvangrijk industrieel complex met uitgestrekte gebouwen, brede straten en grote parkeerplaatsen. Oorspronkelijk
bouwde het zijn eigen gepattenteerde elektrische industrieovens, vooral zoutbadovens ( zoutsmelters) voor de harding van staal, voor het verharden van
lichtmetalen.
Een voormalige medewerker ziet hem met een terugblik als volgt: “Wanneer Alfred Kärcher in zijn element was, wanneer het om experimenten ging, dan was de atmosfeer opwindend. De man was niet te stoppen, hij had voortdurend nieuwe ideeën.”
Begin de dertiger jaren specialiseerde Alfred Kärcher zich op de constructie van
warmeluchtblazers, of beter gezegd het smelten van zout die met heetwaterspiralen verhit werden. Na diverse experimenten ontstond een verharde
oven voor lichte metalen de zogenaamde “Kärcher-zoutbadoven”. Tot 1945 werden
daarvan 1.200 exemplaren gemaakt.
Alfred Kärcher zou de vruchten van zijn grote uitvinding niet meer oogsten. De bedrijfschef stierf op 17 september 1959 op de leeftijd van 58 jaar aan de gevolgen van een hartaanval: hij liet zijn vrouw Irene, de negenjarige zoon Johannes en de driejarige Susanne achter.
Van het verwarmingsapparaat tot de hogedrukreiniger
"Warmte uit Winnenden/een bezoek bij de firma van Alfred Kärcher, fabrikanten van warmeluchtblazers” – zo luidt de kop van een artikel dat in november 1960 in het tijdschrift “Remstal” verscheen. De tekst van het bericht is duidelijk: “De
firma Alfred Kärcher had zich bijna uitsluitend gespecialiseerd in de ontwikkeling, de fabricage en de verkoop van warmeluchtblazers . Daarnaast werden de eerste hogedrukreinigers geproduceerd.”
Volgens een beschrijving van de firma uit het jaar 1940 blijkt dat de machinefabriek Alfred Kärcher uitgegroeid is van een klein tot een omvangrijk industrieel complex met uitgestrekte gebouwen, brede straten en grote parkeerplaatsen. Oorspronkelijk
bouwde het zijn eigen gepattenteerde elektrische industrieovens, vooral zoutbadovens ( zoutsmelters) voor de harding van staal, voor het verharden van
lichtmetalen.
Alfred & Irene Kärcher
Het fabrieksterrein in Winnenden rond 1940